czytać na głos

Po pokoju Campoformio z Austrią w październiku 1797 r. Anglia była jedyną wielką potęgą europejską, która nie skapitulowała przed potężną francuską armią rewolucyjną. Rada Paryska odpowiedziała natychmiast: wykopano armię przeciwko Anglii, a najwyższe dowództwo odnoszącego sukcesy we Włoszech generała Napoleona Bonaparte zostało przeniesione. Bezpośredni atak na Anglię wydawał się jednak beznadziejny. Jednak obsada Egiptu, według Napoleona, uderzyłaby Anglików z wrażliwym nerwem. Szlaki handlowe między Anglią a Indiami - źródłem bogactwa gospodarczego Anglii - przebiegały przez ląd nad Egiptem.

19 maja 1798 roku Napoleon rozbił 38 000 ludzi, aby podbić Egipt. Na przemian triumfy i porażki. Potem jednak fala wreszcie się odwróciła: 31 sierpnia 1801 r. Francuski generał Jacques-François Menou skapitulował w Aleksandrii przed wojskami brytyjskimi. Napoleon wrócił już do Francji w 1799 roku. Jednak Francuzi nie zbliżyli się do odwrotu z pustymi rękami. Ujęta przez ogólny entuzjazm dla Orientu kampania Napoleona przyłączyła się do 200 naukowców i artystów. Tak samo było w bagażu odkrywców znaczących znalezisk archeologicznych, w tym kamienia Rozety, za pomocą którego językoznawcy Jean-François Champollionowi 1822 udało się odczytać hieroglificzne pismo.

© science.de

Zalecane Wybór Redakcji