czytać na głos

Książę Filip Dobry z Burgundii był miłośnikiem wspaniałego dworu, mecenasem kultury i sztuki. Jego wciąż młode księstwo pewnie utrzymywało się między Francją a Cesarstwem Rzymsko-Niemieckim. Aby uczcić dobrobyt Burgundii i związać najbardziej zasłużonych szlachciców, Filip przekazał 10 stycznia 1430 r. Modelowi Orderu Podwiązki zamówienie rycerskie, „Order Złotego Runa”. Podarował go „na cześć i chwałę Odkupiciela, Dziewicy Maryi i św. Andrzeja, za ochronę i promocję wiary chrześcijańskiej i Kościoła świętego, za cnotę i pomnażanie dobrych manier”. 24 rycerzy przyjęło Filipa do Zakonu, później liczba ta została powiększona do 30, a następnie 50 plus Władca Zakonu. Łańcuch zamówień składa się z 31 ogniw i złotego wisiorka w kształcie futra barana. Dotyczy to zarówno runa z cudu rosy Gideonów (Księga Sędziów 6, 33–40), jak i starożytnej greckiej legendy o Złotym Runa. Wkrótce Zakon został uznany za jednego z najszlachetniejszych rycerzy. Przed kampaniami wojskowymi Philipp uzyskał zgodę Rycerzy Zakonu, którzy mieli wiele przywilejów i byli zwolnieni z opłat. Wraz z końcem domu Burgundii zakon został przeniesiony do hiszpańskich Habsburgów w 1477 r., Zanim został przejęty w 1700 r. Przez Burbon i linię austriacką. Przeżył do dziś.

© science.de

Zalecane Wybór Redakcji